Snikken en grimlachjes

Omstreeks 1850 zwierf er een uiterst zwaarmoedige student door de straten van Leiden. Zijn naam was François Haverschmidt. Onder de schuilnaam Piet Paaltjens probeerde hij zijn somberheid te verdrijven door gedichtjes te schrijven. Eenmaal afgestudeerd verzamelde hij deze gedichtjes in deze bundel, waar veel bij te snikken maar vooral veel te grimlachen valt: ze zijn namelijk heel geestig.

In 1876 verscheen de gedichtenbundel Snikken en grimlachjes, waarin de met een erfelijke melancholie belaste François Haverschmidt, onder het pseudoniem Piet Paaltjens de sentimentele poëzie van zijn tijdgenoten belachelijk maakte. Tegelijkertijd zijn het ook heel persoonlijke gedichten, waarin de lolbroek Piet Paaltjens de somberheid van François Haverschmidt moet verhullen en relativeren. Maar ook en vooral zijn het uiterst humoristische gedichten, die ook na ruim honderd jaar nog springlevend zijn.